ในโลกยุคดิจิทัลที่ความบันเทิงทุกรูปแบบถูกย่อมาไว้บนหน้าจอสมาร์ทโฟนและทีวี แต่ในความโชคดีนั้นก็มีความจริงที่น่าตกใจซ่อนอยู่ เมื่อเราต้องสูญเสียช่วงเวลาอันมีค่าไปกับการทำสิ่งที่ไม่เกิดประโยชน์ หนังน่าดู นั่นคืออาการลังเลใจที่ไม่สามารถเลือกได้ว่าจะกดเล่นวิดีโอตัวไหนดีจนเวลาล่วงเลยไปเป็นชั่วโมง ตัวเลข 28 ชั่วโมงต่อปีนี้สะท้อนให้เห็นถึงความสูญเสียทางเวลาที่เราควรจะได้ใช้ไปกับการพักผ่อนอย่างแท้จริง เรามาวิเคราะห์กันอย่างตรงไปตรงมาว่าเกิดอะไรขึ้นกับสมองของเราเมื่อมีตัวเลือกมากเกินไป และจะจัดการกับมันอย่างไรดี
องค์ประกอบภาพกราฟิกและรีวิวสั้นๆ ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอก็ส่งผลต่อการประมวลผลของสมอง สุดท้ายแล้วความตื่นเต้นและความต้องการที่จะดูความบันเทิงในตอนแรกก็ค่อยๆ ลดน้อยถอยลงไปจนเกือบหมด
ผลกระทบทางอ้อมของภาวะนี้คือการเกิดอาการล้าทางสมอง ซึ่งส่งผลเสียต่ออารมณ์โดยรวม